W obliczu spotkania Putin-Zełenski. Co będzie z Ukrainą?

Szanowni Państwo,

witam w nowej odsłonie Ekspresu Ukraińskiego, który od grudnia redaguję jako ekspert Instytutu Wolności ds. Ukrainy.

Zależnie od wyników dzisiejszego spotkania prezydentów Zełenskiego i Putina w towarzystwie Merkel i Macrona – najbliższe dni mogą wstrząsnąć Ukrainą i przyspieszyć dynamikę procesu pokojowego, mogą te przejść bez specjalnego echa, a konflikt pozostanie “zamrożonym”.

Jakie nastroje panują na Ukrainie, jak społeczeństwo odnosi się do działań władzy i jak eksperci postrzegają stosunki polsko-ukraińskie – przeczytają Państwo poniżej, w skrócie najciekawszych materiałów z ukraińskich gazet,  portali opiniotwórczych oraz think-tanków i instytucji badawczych.

A na koniec mój tekst o balansie sił na spotkaniu w Paryżu – napisany dla niemieckiego czytelnika newslettera Polen Aktuell, choć mam nadzieję, że będzie ciekawy i dla Państwa.

Maciej Piotrowski

Polska i Ukraina może współpracować w ramach NATO i stosunków z USA

“Ukraina ma szansę odnowić i napełnić sensem kilka kierunków partnerstwa z Polską na raz: jako naszego prawie najważniejszego sąsiada, jako członka UE i NATO i – w nieco nowym wymiarze – jako sojusznika USA” – twierdzi Aliona Hetmanczuk, dyrektorka New Europe Center, w artykule dla “Dzerkała Tyżnia”.

Hetmanczuk twierdzi, że zmiana władzy na Ukrainie umożliwiła “detoksykację” stosunków z Polską. Autorka wymienia osiągnięte w ostatnich miesiącach sukcesy w kontaktach polsko-ukraińskich: wznowienie działania komitetu konsultacyjnego przy prezydentach (jak twierdzi na spotkaniach panowała dobra atmosfera), zniesienie moratorium na ekshumacje polskich ofiar na Ukrainie. Jak twierdzi, ukraińska strona czeka na polską odpowiedź, którą mogłoby być odnowienie pomnika UPA w Monasterzu (gm. Horyniec-Zdrój).

Największe szanse realnej współpracy Hetmanczuk widzi w przyciąganiu Ukrainy do NATO w ramach Programu Wzmocnionego Partnerstwa (EOP) oraz pośrednictwa w kontakcie z Węgrami, blokującymi szczyty Ukraina-NATO. Ekspertka widzi też korzyść w tym, że Polska jest jednym z krajów utrzymujących skutecznie dobre relacje z USA za administracji Donalda Trumpa i mogłaby wspierać Ukrainę w kontaktach ze Stanami Zjednoczonymi.

Pozytywnie o polityce zagranicznej, negatywnie o wewnętrznej: Ukraińcy o działaniach Zełenskiego

Ukraińcy popierają międzynarodowe działania Wołodymyra Zełenskiego, krytycznie oceniają jego większość kroków na arenie krajowej – wynika z sondażu DIF z końca listopada 2019 r.

75% badanych popiera rozpoczęcie negocjacji z Putinem w celu rozwiązania konfliktu w Donbasie, a 59,2% rozdzielenie sił zbrojnych na odcinkach frontu na wschodzie Ukrainy. Pojednawcze kroki w relacjach z Polską dot. historii pozytywnie oceniło 63,1% (negatywnie do tego kroku odnosi się 10,2%, najmniej z wymienionych działań).

Negatywnie Ukraińcy ocenili decyzje i propozycje w polityce krajowej: liberalizację handlu ziemią (23,9% za, 57,9% przeciw), prywatyzacji przedsiębiorstw (22,5% za i 55,5% przeciw) i legalizacji hazardu (37,6% za, 49,3% przeciw). Wśród dobrze ocenionych kroków z działań wewnątrz kraju znalazła się tylko legalizacja wydobycia bursztynu (70,5% za) i zmiana składu Centralnej Komisji Wyborczej (48,6% za, 13,5% przeciw).

Jednocześnie nie wpłynęło to, wg badania DIF, na ogólne poparcie działań prezydenta i jego zespołu. W sierpniu pozytywnie oceniało je 62,8%, w listopadzie – 62%.

Mniej korzystne dla Zełenskiegobadania KMIS. Wg nich do działania prezydenta popiera 54% (64% w październiku), rządu 37% (spadek z 51%), a parlamentu 36% (spadek z 53%) Do samej osoby prezydenta pozytywnie odnosi się natomiast 52% osób, wobec 73% we wrześniu. Podobny spadek sympatii dotyczy premiera Ołeksija Honczaruka (11% wobec 17%, co ciekawe nadal 36% deklaruje, że nie słyszała o takim polityku) oraz spikera parlamentu Dmytra Razumkowa (24% wobec 33%). Politycy opozycyjni cieszą się stabilnym (choć w porównaniu do prezydenta niskim) poziomem sympatii np. do Poroszenki pozytywnie odnosi się 12%, do Tymoszenko 20%, do Wakarczuka 23%.

Social media ważne dla ukraińskiej polityki 

“W 2019 cyfrowa agitacja na Ukrainie sięgnęła piku” – stwierdzają analitycy z Internews Ukraine w prezentacji wyników badań najbardziej popularnych mediów społecznościowych w tym kraju za bieżący rok (Facebook, Instagram, Vkontakte). Badacze uważają, że “zagospodarowanie social mediów i ich możliwości – to jeden z głównych czynników politycznego sukcesu dziś”.

Instagram okazał się medium, w którym znalazło się najwięcej pozytywnych postów o polityce – i znaczące wykorzystanie go przez Zełenskiego pozwoliło osiągnąć mu przewagę, gdyż inni politycy zainteresowali się Instagramem ze znacznym opóźnieniem. Badanie pokazuje skuteczność wykorzystania informacji w stylu “lifestyle” – wideosatyry, selfie, vlogów polityków – na czym skorzystał również Swiatosław Wakarczuk przy promocji swojej partii Głos.

Źródło: Internews Ukraine

Negocjacje z Putinem – pokój czy kapitulacja?

„Nadzieja” i „pokój”, czy „kapitulacja” i „zdrada” – jakie hasła będą dominować w ukraińskim internecie po spotkaniu formatu normandzkiego – czyli rozmowy liderów Rosji, Ukrainy, Francji i Niemiec? Takie pytanie stawiam w artykule dla newslettera Polen Aktuell (który Instytut Wolności kieruje do niemieckich ekspertów.

Jak piszę, warto zauważyć, że:

– Ukraiński prezydent uważa, że bezpośrednia rozmowa z władcą Kremla może być jedynym skutecznym sposobem na wyjście z pata. Wiemy jednak, że w otoczeniu prezydenta są dyplomaci, którzy od lat negocjują twardo, w interesie swojego państwa. Na co zgodzi się sam Zełeński, postawiony twarzą w twarz z Putinem – to jest już mniej pewne,

– Decydującą rolę przy sprzyjającym pokojowi intencjom Zełenskiego, presji Władimira Putina i utrzymującej się przewadze Rosji, ma Zachód. Może naciskać na Ukrainę, by poszła na większe i szybsze ustępstwa, może wzmacniać i wspierać Kijów w obronie swoich pozycji.

– Emmanuel Macron potrzebuje usunięcia przeszkody, jaką jest trwająca wojna ukraińsko-rosyjska, dla „ponownego otwarcia strategicznego dialogu” z Rosją. Można więc liczyć, że Francja będzie zachęcała Ukrainę do ustępstw, raczej nie wywierając presji o podobnej sile na Rosję,

– na koniec układanki mamy Niemcy – w ostatnich miesiącach oficjalnie mniej aktywne w tej sprawie, dystansujące się jednak od inicjatyw Macrona. Berlin jednak zawsze dbał o stabilność w Europie Środkowej i chciał wzmacniać, a nie osłabiać, architekturę międzynarodowego bezpieczeństwa. Rola Niemiec może być kamyczkiem u wagi, który znacząco wpłynie na dalsze losy procesu pokojowego w Donbasie.

Szerzej o tym wszystkim przeczytają Państwo w poniższym artykule (w j. polskim).
Zapraszam:

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu przesyłania informacji o aktualnościach, projektach oraz innych informacji o charakterze marketingowym lub edukacyjnym, na zasadach określonych Polityką Prywatności.

 

Newsletter

Zapisz się do newslettera, by otrzymywać najważniejsze wiadomości od Instytutu Wolności

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu przesyłania informacji o aktualnościach, projektach oraz innych informacji o charakterze marketingowym lub edukacyjnym, na zasadach określonych Polityką Prywatności.

 

Newsletter

If you wish to sign up for a newsletter, please provide your details

I hereby agree for processing my personal data in order to send information about news, projects and other marketing or educational information, on the terms set out in the Privacy Policy.

 

I hereby agree for processing my personal data in order to send information about news, projects and other marketing or educational information, on the terms set out in the Privacy Policy.

 

Ich erkläre mein Einverständnis zur Verarbeitung meiner persönlichen Daten zum Zweck der Benachrichtigung über aktuelle Dinge,Projekte sowie andere Informationen mit Marketing- oder Bildungscharakter gemäß den Grundsätzen der Datenschutzerklärung.